Μπατζάκι: Επειδή το μάκρος ... μετράει!

Αγγλικό πριγκηπικό μπατζάκι ... θέτει τον κανόνα;

Πρόσφατα λάβαμε ένα ερώτημα από αναγνώστη του blog που αναφέρεται στο θέμα του μήκους των μπατζακιών του παντελονιού. Αντιγράφω όλο το μήνυμα λόγω της σαφήνειας με την οποία θέτει το πρόβλημα.  «...  Θα ήθελα να σας απευθύνω ένα ερώτημα, "ακανθώδες" από πολλές απόψεις. Ποιος θα λέγατε ότι είναι ο κανόνας για το ενδεδειγμένο μήκος του ανδρικού παντελονιού; Έχω διαβάσει προσεκτικά τις σχετικές αναρτήσεις σας, έχω πειραματιστεί και με δικά μου παντελόνια, αλλά ακόμη δεν νιώθω πως έχω αποφασίσει οριστικά. Γράφετε σε κάποιο σημείο: 'Ο πλέον διαδεδομένος κανόνας για το μήκος του παντελονιού είναι αυτός που θέλει να κάνει ένα ελαφρύ σπάσιμο από μπροστά, πάνω από το παπούτσι, ενώ στο πίσω μέρος να φτάνει μέχρι τη μέση του τακουνιού.' Γνωστό λίγο-πολύ, αλλά στην περίπτωση μου όταν στο πίσω μέρος φθάνει μέχρι τη μέση του τακουνιού, το σπάσιμο μπροστά είναι κάτι περισσότερο από ελαφρύ, τουλάχιστον για κάποιους συνδυασμούς παπουτσιού-παντελονιού. Συνήθως επιλέγω περίπου μισό εκατοστό κοντύτερο, αλλά και πάλι το σπάσιμο μου φαίνεται κάπως έντονο, τουλάχιστον από κάποιες γωνίες θέασης. Όταν δοκιμάζω ακόμη κοντύτερο, νιώθω άβολα στο περπάτημα, το ανέβασμα σκάλας κλπ. Η μέση οδός που επιλέγετε νομίζω πως ταιριάζει σε περιπτώσεις κάπως πιο εκκεντρικού στυλ από το δικό μου, το οποίο είμαι βέβαιος πως εσείς υποστηρίζετε θαυμάσια, αλλά ίσως δεν συνιστά ασφαλή επιλογή για τους περισσότερους. Και ακόμη: Τι θα προτείνατε για τα jeans;»

Αρχικά να πω ότι συμφωνώ απόλυτα. Ο κανόνας σχετικά με το μικρό σπάσιμο μπροστά και μέχρι τη μέση του τακουνιού από πίσω είναι καλός στην θεωρία, αλλά πολύ δύσκολα εφαρμόζεται στην πράξη. Για την ακρίβεία, ίσως η μόνη περίπτωση να επιτευχθεί είναι στα χειροποίητα παντελόνια όπου ένας καλός ραπτης μπορεί να δημιουργήσει γωνία μεταξύ μπροστινής και πίσω άκρης του μπατσακιού (δηλαδή η μπροστινή άκρη να είναι πιο κοντή από την πίσω), ώστε να καλύπτεται το μισό τακούνι. Αναλαμβάνω λοιπόν την ευθύνη για παροχή ελλιπούς ενημέρωσης προς τους αναγνώστες του παρόντος blog και συγχαίρω τον αναγνώστη που αμφισβήτησε μια από τις βασικές αρχές του αντρικού ντυσίματος, αποδεικνύοντας ότι, αν θέλουμε πραγματικά να επιλύσουμε θέματα, θα πρέπει να αμφισβητούμε  το status quo.

Τι γίνεται λοιπόν σε αυτή την περίπτωση;

Θα πρότεινα την επιλογή του μικρού σπασίματος εμπρός, με ταυτόχρονη αύξηση όμως του βάρους του κάτω μέρους του μπατσακιού, ώστε κατά το περπάτημα να είναι περισσότερο σταθερό και να μην σηκώνεται. Αυτό μπορεί να γίνει με την δημιουργία ρεβέρ ,το οποίο επανέρχεται ταχύτατα στη μόδα (ήδη έχει καθιερωθεί ευρέως στην Ιταλία) χωρίς όμως τους περιορισμούς του παρελθόντος που το ήθελαν να υπάρχει μόνο στα παντελόνια με πιέτες.

Τέλος ένας άλλος τρόπος αύξησης του βάρους του κάτω μέρους του παντελονιού είναι να ραφτεί, από το μέσα μέρος του μπατζακιού, μια λωρίδα βαρύτερου υφάσματος παρόμοιου χρώματος, όπως στην παρακάτω φωτογραφία.  

Η παρέμβαση ενός καλού ράφτη μπορεί να σας οδηγήσει πολύ κοντά στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Γιατί κακά τα ψέματα, από ένα σημείο και μετά τέτοιου είδους λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά … Σε κάθε περίπτωση το θέμα είναι 'τεράστιο' και έπεται συνέχεια.

Όσον αφορά στα Jeans ... to be continued.

Φαντεζί ανδρικές κάλτσες: Μια παράδοση που μετρά δεκαετίες!

Ο κανόνας θέλει το χρώμα της κάλτσας να ταιριάζει με το παντελόνι και όχι με το παπούτσι όπως πολύ συχνά βλέπουμε. Η λογική που τον στηρίζει είναι ότι με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται μια συνέχεια που ξεκινάει από τον αστράγαλο τονίζοντας το μήκος του ποδιού του αντρός (και ως γνωστόν σε όλα τα δίποδα το μήκος του ποδίού ή αλλοιώς LBR - Leg to Body Radio, παίζει μεγάλο ρόλο στην εμφάνιση).

Όμως υπάρχει και η εξαίρεση που θέλει τις κάλτσες να μην έχουν καμία σχέση με το χρώμα του παντελονιού ούτε και του παπουτσιού και να είναι ... ότι του φανεί του λωλοστεφανή! Όπως οι κάλτσες στην παρακάτω φωτογραφία που έλαβε ως δώρο γενεθλίων ο Chic in Greek και εκτίμησε αφάνταστα.

 Βέβαια οι χρωματιστές και με σχέδια κάλτσες δεν είναι κάτι νέο. Μάλιστα το 1945 το 90% των ανδρικών καλτσών που πωλήθηκαν στην Αμερική ήταν χρωματιστές.

Ο μεγάλος Ηumphrey Βogart. Οι fancy κάλτσες του σε καμία περίπτωση δεν θεωρήθηκε ότι υπονομεύουν την ανδροπρεπή του εικόνα

O Prince of Windsor, διαχρονικό fashion icon, ξεχώριζε μεταξύ άλλων και για τις φανταχτερές του κάλτσες

Η κυριαρχία των μπλε/μαύρων/γκρι ήρθε στην δεκαετία του 50 με την εμφάνιση των συνθετικών one size φτηνών καλτσών και καθιερώθηκε μέχρι τις ημέρες μας στερώντας την ανδρική γκαρνταρόμπα από ένα πολύτιμο αξεσουάρ.

Νομίζω ότι είναι καιρός να βάλουμε λίγο χρώμα στη ζωή μας έστω κι αν πρόκειται για τις κάλτσες μας.

Αντί ευχετήριας κάρτας ...

... μια σκηνή από το Robin and the 7 Hoods με τους Sinatra, Martin και Crosby να τραγουδούν "You've either got or you haven't got style" 

H φαντασία στην εξουσία!

Μαύρα παπούτσια, μάυρο κοστούμι, μαύρη μπλούζα και μάυρο κασκόλ ... so booooring!

Ιδέες για χειμωνιάτικα σακάκια

Από το τελευταίο τέυχος του γιαπωνέζικου περιοδικού Men’s ex

No further comments

Ο λαιμοδέτης

Πείτε με υπερβολικά σχολαστικό, αλλά από τη σκηνή στο Προεδρικό Μέγαρο τη νύχτα της Κυριακής, τη σκηνή που μεταδόθηκε παντού στον κόσμο, μία λεπτομέρεια μου έκανε εντύπωση: ότι ο πρακτικογράφος, που είχε κληθεί νυχτιάτικα, για να καταγράψει όσα επρόκειτο να ειπωθούν μεταξύ του προέδρου και των δύο πολιτικών αρχηγών, είχε «ξεχάσει» τη γραβάτα του. Δεν μέμφομαι -προς Θεού- τον συγκεκριμένο υπάλληλο προσωπικώς. Ευθύνονται μάλλον οι ανώτεροί του που του το επέτρεψαν. Παρ' όλα αυτά, το Προεδρικό Μέγαρο είναι το Ελυζέ της Ελλάδος και η σκηνή μεταδόθηκε στα πέρατα του κόσμου! Αλλά τι κάθομαι και λέω τώρα; «Της Ελλάδος», είπα παραπάνω. Ε, αφού είναι «της Ελλάδος», μιας χώρας που ποτέ δεν οργανώθηκε σαν σοβαρό κράτος και τώρα καταρρέουν ακόμη και τα ισχνά προσχήματα που μόλις κάλυπταν την απουσία ορθολογικής οργάνωσης, είναι μάταιο να περιμένει κανείς λαιμοδέτες από τους δημοσίους υπαλλήλους...

Aπό τη στήλη "Φαληρεύς", Η Καθημερινή 9.11.2011

Rules of a Gentleman

UGG Australia ... νέα κολεξιόν

Μπορεί εμάς να μη μας ξετρελλαίνουν οι UGG Australia όμως έχουν φανατικό κοινό ... Ιδού μερικά κομμάτια της νέας κολεξιόν:

Pas chic

To κόκκινο του κλόουν σε μαλλί γυναίκας....Κάπου στη Στουρνάρα.

Όχι, κύριος. Λανθασμένη κάλτσα ή λανθασμένο υπόδημα. Πότε επιτέλους θα σφίξουν τα κρύα για να απαλλαγούμε από αυτές τις αηδίες;!

Αντρική γκαρνταπόμπα: Πρώτα βήματα

Πως θα μπορούσε κάποιος, ο οποίος ντύνεται κυρίως με τζίν να εμπλουτίσει την γκαρνταρόμπα του, με οικονομικό φυσικά τρόπο;

Κακά τα ψέματα: Η δημιουργία μιας αντρικής γκαρνταρόμπας είναι συνεχής και δυναμική προσπάθεια, που διαρκεί όλη την ενήλικη ζωή του αντρός. Στο παρόν post  θα περιοριστούμε αναγκαστικά στα πρώτα βασικά βήματα για μια καλή γκαρνταρόμπα: 

Δύο είναι οι δύο βασικές αρχές που πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας, πρώτον, η σωστή εφαρμογή, δηλαδή τα ρούχα που αγοράζουμε να είναι στα μέτρα μας αλλιώς και το ακριβότερο κοστούμι θα δείχνει σαν σακί (βλέπε προηγούμενα post 1, 2, 3), και, δεύτερον, να μην συσσωρεύουμε πολλά και φτηνά κομμάτια. Είναι προτιμότερο να επενδύουμε σε λίγα και καλά διαχρονικά  ρούχα, αρχή που έχει ιδιαίτερη εφαρμογή στα παπούτσια, που όσο πιο πολύ τα φοράμε, τόσο καλύτερα γίνονται (βλέπε σχετικό post).

Αγοράστε ένα καλό καφέ σκούρο ζευγάρι παπουτσιών  brogues. Μπορούν να φορεθούν σχεδόν σε κάθε περίσταση, με κοστούμι, chinos, τζιν κλπ και θα σας γλυτώσουν από πολλά χρήματα καθώς δεν βγαίνουν ποτέ εκτός μόδας. Επίσης με ένα ζευγάρι καλά μαύρα dress shoes, κατάλληλα για επαγγελματικές συναντήσεις και συνεντεύξεις για δουλειά, ένα ζευγάρι desert boots, car shoes για το καλοκαίρι (πάντα χωρίς κάλτσα αλλά με sous -bas) και ένα ζευγάρι πάνινα All Stars, είστε εξοπλισμένος για να αντεπεξέλθετε σε κάθε περίπτωση. ΠΡΟΣΟΧΗ: Ποτέ μα ποτέ με τετράγωνη μύτη.

καφέ brogues της Church's

μαύρα allen edmonds

 Alden desert boots

Αν δεν χρησιμοποιείτε κοστούμι στην δουλεία σας θα σας χρειαστεί τουλάχιστον ένα για κάθε περίπτωση. Επιλέξτε το σε γκρι ή μπλε σκούρο. Αν σκοπεύετε να το χρησιμοποιείτε περισσότερο σε νυχτερινές εξόδους ή επίσημες κοινωνικές εκδηλώσεις προτιμήστε το μπλε (όχι μαύρο).

Μεταξύ του μπουφάν και του κοστουμιού υπάρχει το σπορ σακάκι. Λύση passe-partout για κάθε στιγμή. Επενδύστε αρχικά σε ένα καλό μπλε μπλέιζερ  (χωρίς έντονα κουμπιά), το οποίο μπορείτε να φοράτε με τζίν, chinos, γκρι φανέλα, με λευκό, μπεζ, καφέ, γαλάζιο, λαδί ακόμα και κόκκινο ή ακόμα και ροζ.  Πρόκειται για τον … ελβετικό σουγιά του αντρικού ντυσίματος. Συνεχίστε εντρυφώντας στο τουΐντ. Ένα σπορ σακάκι σε γκρι ή λαδί τουΐντ θα βελτιώσει κατά πολύ τις επιλογές και την εμφάνισή σας.

Χρησιμοποιείστε τα αξεσουάρ. Κασκόλ, χρωματιστές κάλτσες, pochette κλπ. Μην φοβάστε το χρώμα. Αν δεν νοιώθετε ακόμα σίγουροι για τις επιλογές σας, μελετήστε. Διαβάστε βιβλία για το στυλ αλλά κυρίως ψάξτε στο internet. Υπάρχει πολύ υλικό. Εντοπίστε style icons που σας εμπνέουν και δείτε πως ντύνονται. Μην τους αντιγράφετε όμως. Σκοπός είναι να δείξετε, μέσω του ντυσίματος τη δική σας προσωπικότητα και όχι κάποιας διασημότητας. Αν νοιώθετε ότι θέλετε να ‘λάμψετε’ λίγο παραπάνω, χρησιμοποιώντας χρώματα και αναμειγνύοντας patterns, κάντε το και μην φοβάστε ότι θα ξεχωρίζετε. Άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός. Τα ρούχα είναι μια έκφραση του ποιοι είμαστε και δεν υπάρχει λόγος να είμαστε όλοι τυποποιημένοι.

Αποκτήστε μερικές knit ties. Είναι αρκετά σπορ και φοριούνται τόσο με τζιν και σπορ σακκάκι όσο και με κοστούμι.

Συμπερασματικά:

Μελετήστε, τολμήστε και Καλή Επιτυχία!